Wat vrouwen willen

856-20150207_bw_lpt_ss2015_35683okGoedele Liekens start een clitorisoffensief. Want volgens een onderzoek dat ze met Durex heeft uitgevoerd onder 1500 Nederlanders, komt de helft van de vrouwen niet klaar tijdens seks. Conclusie: die mannen weten potverdorie nog steeds niet dat ze bij de clitoris moeten zijn willen ze hun partner een plezier doen. Tijd dus voor een ‘offensief’. In aanloop naar de verschijning van mijn essaybundel Vrouwen & Seks, mocht ik gisteren in de Nieuwsshow van Radio 1 vertellen wat ik daarvan vind (klik op de link om terug te luisteren). Want ja, ik vind daar wat van.

Continue Reading

monsters & moraalridders

38702cd0d8b6657535df5792a8353a20

Even iets anders dan vrouwen, seks en Beyoncébillen. Terwijl we massaal in de ban zijn van een strak, sorry gezond lijf, is opnieuw de discussie geopend over euthanasie. Mogen we er wel of niet de brui aan geven als we vinden dat het genoeg is geweest? Dit vind ik ervan.

Mijn moeder was een van de moedigste mensen die ik ken. Ik zie nog voor me hoe ze me kwam vertellen dat ze ziek was. Mijn vader en zij maakten met de camper een rondgang langs hun vier kinderen, ik was de tweede bij wie ze in de straat parkeerden. Kom even zitten, zei mijn moeder toen ik die camper binnen stapte, en ik ging op de bebloemde bank naast haar zitten. Ik vreesde slecht nieuws – ze kwamen nooit zomaar een nachtje en ze had al maanden last van haar rug. Ik was bang dat ze in een rolstoel moest. Maar toen zag ik haar gezicht en ik wist dat het veel erger was dan dat. Ga je dood, vroeg ik, en ze knikte.

Continue Reading

Don’t forget the fun part

24967ec84dc078566efd54de79d47c8cHet nieuwe balletseizoen werd traditiegetrouw geopend met een gala in de Stopera. Er was een rode loper, er waren acteurs, actrices, presentatrices en een enkele cabaretier, er was een dresscode – die ik overigens aan mijn enkellaarsjes had gelapt, maar ik was gelukkig niet de enige.

Prinses Beatrix was er, er waren mannen met zegelringen en een buikje, vrouwen met geblondeerd haar en hoge hakken, gladde gezichten en gecraqueleerde boezem. En er waren jonge mensen: jongemannen in pak en meisjes in het lang, glad, bruin en getraind. Ze groepten samen op het balkon en nipten van champagne. De stad fietste onder hen voorbij, af en toe opkijkend naar die knappe lachende mensen op de balustrade.

Continue Reading

the art of standing still

He who does not advance, goes backwards. If our society would have a slogan, this would be it. We have to grow, develop, go somewhere with our lives. We never simply ‘are’. We are working, we are pretty, we are happily married, and if not, we’re working on that one.

We never just sit and wonder. We never climb onto the roof and look, to the earth and sky, to ourselves.

Continue Reading

we’ll always have Paris

 

large

I’m in Paris. I almost wouldn’t be, because I have to admit: I’m pretty scared after the Brussels attacks. Not that I saw much of it on the news. I switched off the television when I heard a little girl screaming for her mother, and threw the remote control somewhere I would never find it again.

But the scared voice of this little girl keeps screaming in my head. What if she were my daughter? What if I went to the airport and some idiot decided to blow up my life and shatter hers? She’s only five, and Paris is just style and Tuileries, you know, it’s not that I’m going there to save the world or something.

Continue Reading

tieten in de strijd

Features of Femininity by Daantje Bons

Eerder deze week was ik op de presentatie van Vrouwen schrijven niet met hun tieten, een feministische bundel samengesteld door Wiegertje Postma. De bundel bestaat uit essays, artikelen en observaties van schrijvers die waren geselecteerd op de volgende criteria: ze moesten na 1980 geboren zijn, schrijven over feministische onderwerpen en dit doen met een persoonlijke insteek. Postma, zo vertelde ze op het podium, wilde geen activistische pamfletten – voor deze bundel was ze op zoek naar persoonlijke verhalen. Zo staat er een stuk in van Alma Mathijsen die schrijft over een onbewuste verkrachting die ze onderging op haar zestiende, een observatie van gemediatiseerde vrouwenseks door Clarice Gargard en een essay van Niña Weijers over vrouwen in de literatuur. ‘Al die verhalen samen’, schrijft Postma in haar voorwoord, ‘laten zien dat wat jonge feministen kenmerkt is dat ze niet één homogene bevolkingsgroep zijn, dat ze een brede waaier aan belangen en interesses hebben, en dat ze elkaar niet de tent uit hoeven vechten om te bepalen wie wel een feminist is, en wie niet.’

Continue Reading

No more posts.