over seks(e)

sexual-fufillment-henrik-purienneHet ging nog nooit zo veel over seks als nu. We twitteren erover, schrijven erover in de krant, we schrijven er hele boeken over. Jij ook, zegt mijn lief, daarom lijkt het nu alsof het ineens meer over seks gaat. Misschien heeft hij gelijk. Sinds ik ben begonnen met mijn research voor Het seksleven van de Nederlandse vrouw, zie ik alleen maar boeken over vrouwen en seks. Ik ben nu in New York en ontmoet de ene na de andere schrijfster die een boek heeft geschreven over seksmythes, sexpectations, BDSM, orgies op Burning Man en hoe je als vrouw moet bewegen in dit tijdperk waarin normen en vrijheden opnieuw lijken te verschuiven. Ik voel me een beetje alsof ik zwanger wil worden en alleen maar zwangere vrouwen op straat zie. En toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat seks daadwerkelijk trending is.

gucci

gucci f/w 2015

Of liever: sekse. Niet alleen op de catwalk van Gucci, maar ook in het collectieve debat gaat het over gender, en zelfs over mensen die zichzelf genderless noemen of genderfluïde. Over mannen die zijn geboren in een vrouwenlichaam, vrouwen die eigenlijk man zijn, vrouwen die meer als mannen moeten zijn, mannen die steeds meer op vrouwen beginnen te lijken. Vroeg of laat komt altijd de vraag: maar wat is nu vrouwelijk en wat is mannelijk? Verschillen we wel zo veel van elkaar, of lijkt dat alleen zo omdat meisjes barbies krijgen voor hun verjaardag en jongetjes niet wordt geleerd over hun gevoelens te praten? Hebben vrouwen echt een lager libido en faken ze nog steeds een orgastisch seksleven bij elkaar om de man te plezieren? En zijn mannen nu werkelijk jagers die van tijd tot tijd behoefte hebben aan vers vlees en altijd, altijd zin hebben in seks?

modern loveGister was ik bij Modern Love in het opwindende (want oud, met kroonluchters en roodfluwelen klapstoelen die kraakten onder het gewicht van generaties intellectueel zwaargewicht) Townhall Theatre. Modern Love is een populaire podcast van The New York Times, waarin bekende acteurs essays over liefde voorlezen. Gisteravond werd de podcast voor het eerst live uitgezonden, de zaal zat vol met joelende vrouwen en een enkele man. Daniel Jones, columnist bij The New York Times en editor van de podcast, beklom het podium en zei dat hij na duizenden essays te hebben gelezen, wel degelijk verschillen ziet tussen mannen en vrouwen. Ze schrijven anders over liefde. Vrouwen, vertelde hij, maken lijstjes. Van wat hun man moet zijn. Wat hij niet moet zijn. Van de redenen waarom hun exen ex zijn. Hun ware liefde bevindt zich altijd in de toekomst. Ze hebben hun ideale man nog niet ontmoet en projecteren al hun verlangens op die ene witte prins die weldra aan zal komen galopperen – eind goed, al goed. Mannen daarentegen, zei Jones, maken geen lijstjes. Hun ideale liefde is minder vastomlijnd, en bevindt zich vaker wel dan niet in het verleden. Ze kijken terug, op een ex, op haar Facebook, op haar Instagram, en denken: what if.

What if… hij minder egoïstisch was geweest? Minder autonoom? Als hij zich meer had blootgegeven?

Mannen, zei Jones ook, hebben moeite met het woord nee. Van alle duizenden essays die hij moet afwijzen, vereisen die van mannelijke auteurs de meeste nazorg. Mannen blijven mailen, alsof ze niet kunnen geloven dat hún pennenvrucht is afgewezen. Dude, mailde er een boos, je hebt het niet eens gelezen. Dude, mailde Jones terug, I totally did.

De avond voor gisteren zat ik met schrijver Philip Huff op een dakterras in East Village. Terwijl de ondergaande zon de skyline van het Meatpacking District in vuur en vlam zette, hadden we het over liefde. Over zijn langeafstandsrelatie, onder andere, en over hoe het niet de afstand was die het een uitdaging maakte, maar de relatie. Ja, die neiging hebben relaties, zei ik. Als ze een beetje goed zijn, dan confronteren ze je met jezelf. Philip knikte. Vrouwen, zei hij, worden geconfronteerd met hun onzekerheid. Mannen met hun onhebbelijkheden. Wat zijn de jouwe, vroeg ik. Nou ja, zei hij, dezelfde als die van alle mannen. Mannen zijn toch gewoon egoïstische klootzakken. Terwijl een vrouw onzeker is of ze wel goed genoeg is, ziet hij zichzelf als haar lot uit de loterij. Dus hij hoeft niet zo zijn best te doen, wil hij maar zeggen. Totdat zijn vriendin dus een ex wordt, zeg ik, en hij weet wat hij mist. Want is liefde niet ook voor die man uiteindelijk de heilige graal? Philip knikte.

slut shamingGoed, vrouwen zijn onzeker en mannen het mannetje. Maar ze willen beiden liefde. (En seks graag.) Wezenlijk lijkt er dus niet zo gek veel verschil tussen mannen en vrouwen. Want hoe wezenlijk is onzekerheid? Of egoïsme? Dat zijn toch eerder uitingen van het ego dan de natuur van het beestje, zou je zeggen. Je kunt je dus afvragen in hoeverre deze typisch zijn voor vrouwen dan wel mannen, en in hoeverre ze het gevolg zijn van conditionering. Niet dat vrouwen expliciet wordt geleerd om onzeker te zijn en mannen om zich niets aan te trekken van eigen of andermans gevoelens, natuurlijk niet. Conditionering, schrijft ook Leora Tanenbaum in I am not a slut, is het gevolg van een groter geheel dat cultuur heet (ook wel patriarchaat), waarin een samenspel van gedragsnormen en perspectieven zorgt voor bepaalde rolpatronen en oordelen die we in meer of mindere mate internaliseren. Zoals de dubbele seksmoraal die jonge vrouwen wordt opgelegd: aan de ene kant worden ze geacht vrijgevochten te zijn en seksueel actief, anderzijds worden ze slet genoemd als ze te actief worden bevonden. Met andere woorden: ze mogen niet preuts zijn, maar zeker ook niet te vrij. Ze moeten niet te braaf gekleed, maar ook niet te ordinair. En als ze dan korte rokjes aandoen, moeten die billen en benen natuurlijk strak en bruin, dat spreekt. Mannen daarentegen kunnen zorgeloos hun buikje laten staan en hun kale hoofd hoeven ze ook niet te verbloemen, want dat staat alleen maar interessant. Hun aanzien stijgt als ze het met veel vrouwen doen, zeker naarmate ze knapper zijn en jonger. O, en als er tussen die vrouwen eentje zit die eigenlijk niet wilde, dan is er van verkrachting geen sprake natuurlijk – zij is een slet, dus ze heeft erom gevraagd. Knappe man die daar geen klootzak van wordt, en knappe vrouw die daar niet onzeker van wordt. Met de nadruk op dat laatste: ze wórden het. Wie weet hoe ze zouden zijn zonder al die oordelen en verwachtingen. Misschien wel hetzelfde.

feat3Je wordt niet als vrouw geboren, zei Simone de Beauvoir, je wordt als vrouw gemaakt. Het is onder feministen bon ton om het daarmee eens te zijn, maar ik vraag me af of deze veranderende tijden niet vragen om een aangepaste versie van deze opvatting. Misschien moeten we niet alleen af van het idee dat je als vrouw wordt geboren, maar ook dat je als vrouw wordt gemaakt. Misschien moeten we af van het hele label vrouw. En van man. Want wat zeggen die labels nu werkelijk? Dat je een piemel hebt of twee borsten en een vagina? Maar wat is een vrouw? Wat is een man? Er zijn mannen die zonder piemel worden geboren, en vrouwen die ermee zitten opgescheept. Er zijn mannen die vallen op mannen en vrouwen die vallen op vrouwen. Dus hoe wezenlijk is dan precies de betekenis van dat lichaam?

Als je dat lichaam weghaalt uit de vergelijking, dan zeggen de labels op dit moment vooral veel over hoe de maatschappij je ziet. Of je op mannen behoort te vallen of op vrouwen. Of je je wel of niet ongestoord een slag in de rondte kunt neuken. Of je wel of niet wordt opgevoed met het idee dat masturberen heel normaal is. Of je billen wel of niet aanleiding vormen voor blikken, commentaar en knijpende handen. Of je wel of niet wordt beoordeeld op je uiterlijk. Of je wel of minder meetelt als dat uiterlijk aftakelt. Of je emotioneel bent, onzeker, aanhankelijk, uit op liefde en geborgenheid, of juist autonoom, egoïstisch, seksistisch, een klootzak.

What if… we al die labels eens zouden laten varen. Zou dat niet de werkelijke seksuele bevrijding zijn?

Respond to over seks(e)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s